از من سوال شده آیا مذاکرات ایران وغرب درشکل عام وایران و آمریکا بصورت خاص به نتیجه مثبت خواهد رسید ؟
برای پیشگویی در این مورد ، به جام جهان بین خود مراجعه و در آن چنین دیدم .
دو طرف اصلی این مذاکره هر یک درمجالس عمومی چنین اعلام نموده اند.
ü دولتمردان آمریکایی با جهان چنین می گویند :
از من سوال شده آیا مذاکرات ایران وغرب درشکل عام وایران و آمریکا بصورت خاص به نتیجه مثبت خواهد رسید ؟
برای پیشگویی در این مورد ، به جام جهان بین خود مراجعه و در آن چنین دیدم .
دو طرف اصلی این مذاکره هر یک درمجالس عمومی چنین اعلام نموده اند.
ü دولتمردان آمریکایی با جهان چنین می گویند :
فشار های کمرشکن تحریم ، بالاخره اثر نموده و ایران برای خروج از بحران بزرگ اقتصادی ناچار به پای میز مذاکره آمده است .
ü دولتمردان ایرانی با ملت چنین می گویند :
آمریکا با فشارتحریم ها نتوانست هیچ خللی در عزم راسخ ما ایجاد کند ، و از طرفی بدلیل دست بالای ما درمنطقه جرات حمله به ما را ندارد. پس ناچار تن به مذاکره داده است.
اما جام جهان بین روی دیگر سکه را نیز به ما نشان میدهد . آنچه دوطرف درتحلیل های خصوصی می گویند
v مردان کاخ سفید با خود و متحدان اصلیشان یعنی اروپا و اسرائیل زمزمه می کنند :
خواهی نخواهی ایران بزرگترین قدرت منطقه ای است . تغییرات حکومتی در منطقه منجر به شکل گیری هسته های تروریستی و تندروانه خطرناک درمنطقه شده . پس عاقلانه آن است که برسر میز مذاکره ، مشکلاتمان را با ایران حل نموده و از طریق نفوذ ایران شعله نزاع های منطقه ای را خاموش کنیم.
v سیاستمداران ایران با خود در خلوت چنین استدلال می نمایند :
بارسنگین و کمر شکن تحریم ها اثری بر پیشرفت های ما درحوزه هسته ای نداشته. اما کم کم مردم را از پای درمی آورد . با دور جدید تحریم ها که صنعت نفت را دچار فلج کامل خواهد کرد. این فشارها صد چندان خواهد شد. البته ما میتوانیم الگوی کوبا یا در شرایط بدتر کره شمالی را درپیش بگیریم . رو به سایر ظرفیت های صادرات غیرنفتی ملی آورده ومراودات خود را محدود به کشورهای محدودی چون چین ، روسیه نموده و ....... زندگی را بگذرانیم . دراین صورت درطی یک دهه با انباشت معضلات ومشکلات غیرقابل حل روبرو خواهیم بود . که نه منطقی ونه عاقلانه هست. پس بهتراست با مذاکره مستقیم. اصل و ریشه مشکلات واختلافات را ازمیان برداشته وبا اشتراک گذاری ظرفیتهای طرفین ماجرا را فیصله دهیم .
اما دراین میان مشکلاتی وجود دارد . عواملی شناور در فضای حد فاصل میان دولتمردان ایران و آمریکا وجود دارند که منفعتشان دراختلاف بین این دو هست . بانگاه به جام جهان بین تلاش می کنم به گوشه ای ازواگویه های برخی ازاین عوامل دقت کنیم ، چیزهای جالبی دستگیرمان می شود .
- Ø روس ها :زمزمه های پوتین و کلا" دولت روسیه چنین است :
نقشه هایمان برای ایجاد یک جهان دوقطبی به شکل دوران جنگ سرد نقش برآب خواهد شد ؟ نفت و گازقفقاز راچه کنیم که روی دستمان خواهد ماند ؟ یانکی هارا چه کنیم که تا بغل گوشمان دریای خزر خواهند رسید ؟کشورهای آسیای میانه راچه کنیم که افسارشان بیش ازپیش از دستمان در خواهد رفت . نه نباید چنین شود. ما نیروگاه می دهیم قند و نبات دریک چشم برهم زدن نه مثل نطنز، اس سی صد می دهیم ، هزار ،هزار ..... ( دنباله دارد از اینجا تا ...... )
- Ø بشنوید نتانیاهو و دوستان چه می گویند :
نه..... نباید این اتفاق بیافتد ، درِ مذاکرات را ببندید ....... پنجره را باز کنید ، نفسم دارد بند می آید ...... اگر دشمن بزرگی مثل ایران وجود نداشته باشد ، به چه بهانه ای کمک های نقدی و نظامی بگیریم؟ این عرب های بی دست وپا ، که دشمن محسوب نمی شوند . کل والاجمعین روی هم رفته شش روزهم عرضه جنگیدن ندارند. چگونه مردم را متقاعد کنیم به ما رای بدهند ، بدون وجود دشمنی بنام جمهوری اسلامی ...... ای کاش انتخابات ریاست جمهوری درایران بر گزارنمی شد . دلمان برای احمدی نژاد تنگ شده تا هولوکاست را منکرشود . کاش نرفته بود وچهارتا فحش ناموسی و تاریخی به ما می داد . همراه بایک لبخند هیستریک .......آه ه ه ه ه ه احمدی نژاد .
- Ø چینی ها که بازی را رو پایان می بینند با خود اینگونه زمزمه :
نفت ارزان پر...... ، گاز مفت ترازمجانی پر....... ، فروش تولیدات بنجل پر........ ، ساخت سد و جاده نا مرغوب بدرد نخور پر........ ، ..... پر ...... پر ....... پر ، نفت در برابرکالا ....... پر
- Ø اما بشنوید زبان حال شیوخ عربستان سعودی را :
یک عمرخودمان را زدیم به در و دیوار ، بشویم ژاندارم منطقه ،........... مدیریت نفت خاورمیانه و جهان ، ......... یک کاره بلند شدند رفتند سازمان ملل به اوباما می گویند می خواهیم،مستقیم با هم گفتگو و مشکلاتمان راحل کنیم. ..... که چی؟ ........ خواهان صلح و ثبات درمنطقه هستیم .......... می خواهیم بازی برنده برنده بکنیم ............ پس ماچی ؟ این همه زحمت کشیدیم ..... ما کجای این ماجرا هستیم ...... سی سال دویدیم. به هیچ جا نرسیدیم ........ ما بی سرو صدا اعلام می کنیم. ......اجازه نمی دهیم...... پول خرج می کنیم ....... به همه مشتریان ایران نفت مجانی می دهیم ........ این مذاکرات نباید نتیجه بخش باشد ....... ما اعتراض داریم .......
- Ø اروپا خسته و وامانده از بحران های نفس گیر هن هن کنان متحدا"چنین می سرایند :
ما البته با تفاهم میان ایران وآمریکا موافقیم .البته چند تا مشکل این میان هستت که باید حل شود. منافع ماچه می شود ؟ ........ سهم ما از تجارت سالیانه ایران چیست؟ .....نقش ما درمنطقه با سیادت ایران چه خواهد بود؟ ...... با دوستی ایران آمریکا تنها نقش ما که میانجیگری و وساطت بود .عملا ازچرخه اتفاقات خاورمیانه کمرنگ خواهد شد، روزگارمان را به چه بگذرانیم ؟ ...... اشتون راچه کنیم ؟ که بهانه جلیلی را می گیرد.
با توجه به همه این مسائل ، از درون جام جهان بین صدایی مشترک و همنوا بصورت گروه کر متشکل از دولتمردان ایران وآمریکا بگوش می رسد که چنین می گوید : گذشته ازفریاد های سیاسی ما که بیشترجنبه آرام کردن موقت مخالفان مصالحه بین دوکشور را دارد . چاره ای جز تفاهم و برقراری ارتباط سازنده براساس حفظ منافع ملی دوکشور وجود ندارد و ما بزودی ودور ازهیاهو های موجود مشکلاتمان را برسرمیز مذاکره حل خواهیم نمود .
پیش بینی می کنم :
ایران و آمریکا به توافق قطعی برسر انرژی هسته ای دست یافته و از آن پس مذاکرات را برای عادی سازی روابط ادامه خواهند داد . هرچند ممکن است بصورت عمومی این مطلب تکذیب شود .
