دیری ست این دل بی جهت ،
نا مهربانی می کند
غم می خورد ، کز می کند ،
میل جوانی می کند.
فریاد مستی می کشد ،
بی ترس و بیم از محتسب
بر جام ، آتش می زند.
باید ببینم تا به کی
دیری ست این دل بی جهت ،
نا مهربانی می کند
غم می خورد ، کز می کند ،
میل جوانی می کند.
فریاد مستی می کشد ،
بی ترس و بیم از محتسب
بر جام ، آتش می زند.
من را روانی می کند.
در آسمانها می پرد ،
چون طا ئران تیز پر
با پر به جوهر می زند ،
نامه پرانی می کند .
اندی صبور می شود ،
چون سنگ ، سخت و بی صدا
یا دائما" نق می زند ،
بلبل زبانی می کند.
چون شمع روشن می شود .
می سوزد از راز درون
گل را نوازش می دهد ، بس دل ستانی می کند.
گاهی به چنگ و رود و عود ،
آنی نشسته در سجود
گاهی به دریا می رود ،
یک دم شبانی می کند.
عاشق شده گویی دلم ،
این است شاید مشکلم
باید ببینم تا به کی ،
دل سر گرانی می کند؟
