تصمیم قهرمانانه

طی  هفته گذشته اتفاقات بسیار مبارکی در دیپلماسی ایران بوقوع پیوست که به آن نرمش قهرمانانه اطلاق گردید. ضمن ابراز خوشحالی از وقوع  چنین امری و پس از فروکش کردن هیجانات چهار روزه و  تنگاتنگ مذاکرات تیم دیپلماتیک کشور که در راس آن جناب آقای دکتر حسن روحانی منتخب مردم ایران قرار  داشته  ومدیریت اجرایی آن را دکتر  محمد جواد ظریف بدوش  داشته است . تصمیم دارم به نکته ای بسیارمهم در وقوع و  پیشرفت چنین حرکتی اشاره کنم.

پیش از اشاره و  تبیین این  نکته فوق العاده ، ذکر مقدمه ای کوتاه می تواند تحلیل پیش رو را بهتر  و راحتر به بوته نقد بسپارد.

همه  کسانی که من  را از نزدیک می شناسند، می دانند . ازمنظرسیاسی و اجتماعی ، مرامی لیبرال دموکرات با نیم  نگاهی سکولار دارم . و  در حوزه رفتاری مشی اصلاح  را می  پسندم . نه  تغییر. صد البته  اصلاح طلب به معنی رایج و جاری امروزی آن نیستم . که بیشتر یک تیپ و  پز سیاسی است تا تفکری منسجم و مشخص. ومعتقدم هرکس با هراتیکت ونشان سیاسی وحزبی و به هر  دلیل حرکتی  درجهت صلاح جامعه بردارد .  باید قدر شناسش بود .

وقتی دیروز و امروز به وقایع پیش آمده نگاهی انداختم .  چند نکته بسیارمهم را یافتم که  در هیاهو وهیجانات معمول بدرستی دیده  و تحلیل نگردیده است. وقصد این  نوشتار کوتاه ، اشاره به آن اتفاقات سرنوشت ساز است. که  من به آن عنوان " تصمیم قهرمانانه " میدهم.

نرمش قهرمانانه دولت جمهوری اسلامی ، که منجر به  فروریختن دیوارهای بی اعتمادی بین ایران غرب از یک سو وشکسته شدن تابو مذاکره با آمریکا گردید. کاری ارزشمند وسترگ بود . جسارت ، شهامت ، توانمندی ، خلاقیت و نبوغ درطراحی و پیشبرد این راهبرد از امتیازات بزرگ دولت هفتم است . ومن قصد کوچک  نشان  دادن آن را  ندارم .

و صد البته دولت و  شخص پریزیدنت اوباما را که  تحت شدیدترین  ، حملات و فشارهای لابی های صهیونیستی اقدام به چنین اقدام قهرمانانه ای نمود ، را نیز شایسته ستایش وتقدیر می دانم. اما بزرگترین امتیاز را به  فرد دیگری  میدهم ، که بزرگترین تصمیم سرنوشت ساز را دراین حوزه وموضوع گرفت .

ü      چرا ؟

ü      به چه نیت؟

ü      ازچه منظری؟

ü      .....؟

به اعتقادم بی اهمیت  ترین موضوع در  این تصمیم همین علامات سوال است .اعطای  امتیاز بزرگ این ماجرا نه بدلیل چرایی ها ، بلکه تنها وتنها بدلیل شجاعت و قاطعیت دراخذ آن است .

در تصمیم گیریهای روزانه ومعمول خود نگاهی بیاندازیم . کمترپیش می آید ، بتوانیم تصمیم و رفتاریی نهادینه شده و قدیمی را دگرگون سازیم . تغییر یک رفتار نهادینه شده سیاسی کاری بس سترگ ترو جانانه تر است .

به اعتقاد من بزرگترین امتیاز این تحول را باید به حساب حضرت آیت الله  خامنه  ای ، رهبرانقلاب  اسلامی واریز  گردد  که با اتخاذ تصمیم  در نرمش قهرمانانه این حرکت آغاز گردید .

 دراین زمینه و دریک مقاله مفصل که امیدوارم به شماره آینده هفته  نامه مهر  تابان برسد.  توضیح جامع  خواهم   داد.

صلاح  الدین احمد لواسانی

7 مهرماه 1392 شش وسی دقیقه بامداد