فریب چشم مستت مهد رویا

شمیمت رهگشای هر دو دنیا

نگاه دلکشت آتش به جان زد

فقط خاکستر دل مانده برجا

لب نوشت دوای درد من شد

در این امید، ماو بحر سودا

زبیماری آن چشمان و مژگان

بود پیش کسان رازم هویدا

بیاد روی ماهت بی قرارم

بیا در شام من مهتاب زیبا

چو می اندر رگ و پی اندک اندک

ببر رنجم به گورستان غمها

به تاب آتش عشقت برون شد

دلم از سینه سوی آسمانها
تن عاشق چه باک از زخم فتنه

 نوازشهای تو تشفی دلها

به مهــــــر تو امیــــــر از حـــــــد فــــــزون گفــــــت