فهیم : استاد، میدونستین من دیر فهمیدم؟ قطار منتظر هیچ کس نمی مونه ....
استاد : مخالفم ، هیچوقت برای فهمیدن دیر نیست.
فهیم : نگاهم سمت آسمون بود.
استاد : آسمان تنها یک شبهِ سیاه است. وقتی بری تو دلش، تازه می فهمی جهنم حقیقی ، خودشه.
فهیم : استاد شما چقدر پرانرژی هستید!!!!
استاد: تو هم پر انرژی هستی . اما متاسفانه انرژی ات رو بی دلیل هدر می کنی ....... تو یه استعداد نابی ، که خودت رو درچنبره اوهامی احمقانه ، برای فرار از این تیز هوشی .... که احمق های دور و برت دراجتماع نمی فهمنش ،مخفی می کنی. ....... به جای اینکه خودت روگم کنی . او ن هارو بریز توی زباله دونی اوهام ......
اما در مورد آسمون تیره وسیاه . که با جعبه لوازم آرایش جو زمین ، خودش رو بزک کرده و آبی نشون میده
آسمون خونه ظلمات و تاریکیه . که با استفاده از نور جهان ستارگان روشن فقط یک هشتم از وجود خودش بزک می کنه.آسمون آبی اصالت نداره ، بیشتر یک تابلو نقاشی هست .که منظره ای زیبا بوجود می اره.
