
تصمیم قهرمانانه
طی هفته گذشته اتفاقات بسیار مبارکی در دیپلماسی ایران بوقوع پیوست که به آن نرمش قهرمانانه اطلاق گردید. ضمن ابراز خوشحالی از وقوع چنین امری و پس از فروکش کردن هیجانات چهار روزه و تنگاتنگ مذاکرات تیم دیپلماتیک کشور که در راس آن جناب آقای دکتر حسن روحانی منتخب مردم ایران قرار داشته ومدیریت اجرایی آن را دکتر محمد جواد ظریف بدوش داشته است . تصمیم دارم به نکته ای بسیارمهم در وقوع و پیشرفت چنین حرکتی اشاره کنم.
پیش از اشاره و تبیین این نکته فوق العاده ، ذکر مقدمه ای کوتاه می تواند تحلیل پیش رو را بهتر و راحتر به بوته نقد بسپارد.
همه کسانی که من را از نزدیک می شناسند، می دانند . ازمنظرسیاسی و اجتماعی ، مرامی لیبرال دموکرات با نیم نگاهی سکولار دارم . و در حوزه رفتاری مشی اصلاح را می پسندم . نه تغییر. صد البته اصلاح طلب به معنی رایج و جاری امروزی آن نیستم . که بیشتر یک تیپ و پز سیاسی است تا تفکری منسجم و مشخص. ومعتقدم هرکس با هراتیکت ونشان سیاسی وحزبی و به هر دلیل حرکتی درجهت صلاح جامعه بردارد . باید قدر شناسش بود .
وقتی دیروز و امروز به وقایع پیش آمده نگاهی انداختم . چند نکته بسیارمهم را یافتم که در هیاهو وهیجانات معمول بدرستی دیده و تحلیل نگردیده است. وقصد این نوشتار کوتاه ، اشاره به آن اتفاقات سرنوشت ساز است. که من به آن عنوان " تصمیم قهرمانانه " میدهم.
نرمش قهرمانانه دولت جمهوری اسلامی ، که منجر به فروریختن دیوارهای بی اعتمادی بین ایران غرب از یک سو وشکسته شدن تابو مذاکره با آمریکا گردید. کاری ارزشمند وسترگ بود . جسارت ، شهامت ، توانمندی ، خلاقیت و نبوغ درطراحی و پیشبرد این راهبرد از امتیازات بزرگ دولت هفتم است . ومن قصد کوچک نشان دادن آن را ندارم .
و صد البته دولت و شخص پریزیدنت اوباما را که تحت شدیدترین ، حملات و فشارهای لابی های صهیونیستی اقدام به چنین اقدام قهرمانانه ای نمود ، را نیز شایسته ستایش وتقدیر می دانم. اما بزرگترین امتیاز را به فرد دیگری میدهم ، که بزرگترین تصمیم سرنوشت ساز را دراین حوزه وموضوع گرفت .
ü چرا ؟
ü به چه نیت؟
ü ازچه منظری؟
ü .....؟
به اعتقادم بی اهمیت ترین موضوع در این تصمیم همین علامات سوال است .اعطای امتیاز بزرگ این ماجرا نه بدلیل چرایی ها ، بلکه تنها وتنها بدلیل شجاعت و قاطعیت دراخذ آن است .
در تصمیم گیریهای روزانه ومعمول خود نگاهی بیاندازیم . کمترپیش می آید ، بتوانیم تصمیم و رفتاریی نهادینه شده و قدیمی را دگرگون سازیم . تغییر یک رفتار نهادینه شده سیاسی کاری بس سترگ ترو جانانه تر است .
به اعتقاد من بزرگترین امتیاز این تحول را باید به حساب حضرت آیت الله خامنه ای ، رهبرانقلاب اسلامی واریز گردد که با اتخاذ تصمیم در نرمش قهرمانانه این حرکت آغاز گردید .
دراین زمینه و دریک مقاله مفصل که امیدوارم به شماره آینده هفته نامه مهر تابان برسد. توضیح جامع خواهم داد.
صلاح الدین احمد لواسانی
7 مهرماه 1392 شش وسی دقیقه بامداد